Wij waren een mooi gezin. We hadden alles opgebouwd: een vrijstaand huis met tuin rondom, een zeilboot, afbetaalde studies, goede banen en twee prachtige, blonde, blauwogige kinderen – een zoon en een dochter. Een echt koningskoppeltje. Ik dacht dat de wereld ons dat gunde. Ik had het vreselijk mis.
De ellende begon toen ons geluk jaloezie opriep bij andere vrouwen. Ze boden mijn man openlijk seks aan, want kinderroofsters slepen kinderen niet aan hun benen het huis uit. Ze winnen de vader voor hun team. Ze wilden míjn plek. En ze kwamen van alle kanten. Een overbuurvrouw zat halfnaakt op het bankje voor haar huis, verleidelijk poserend zodat mijn man haar goed kon zien. Ze droeg een tshirtje met 2 handafdrukken op haar borsten. Op een avond kwam ze bij ons slapen omdat haar eigen man haar had geslagen. Waarom uitgerekend bij óns? Natuurlijk om onder één dak te zijn met mijn man. Wie weet wat ze ’s nachts hebben uitgespookt terwijl de kinderen en ik lagen te slapen. Want mijn man ging ook ’s nachts naar háár, terwijl de kinderen en ik dachten dat hij nachtdienst had. Op een verjaardagsfeestje van mijn dochter speelde ik eens een poppenkaststuk voor alle kinderen. Zij zat in het publiek, naast mijn man. Wist ik veel. Een andere keer gingen we met z’n allen naar het circus. Halverwege werd haar zoon ziek, zodat we allemaal naar huis moesten. Onze eigen kinderen genoten van een avondje circus, maar moesten onder dit gedram lijden. En dan was er die nacht dat iemand mijn man kwam ophalen om een beachparty te “bewaken” – waar zij al lag te wachten. Iedereen wist het, behalve de kinderen en ik. Later heeft haar eigen man zich verhangen in de schuur. Een buurmeisje dat de hond uitliet vond hem bungelend aan een zolderbalk. Die wens-stiefmoeder is het uiteindelijk niet geworden. Maar er kwamen er nog veel meer aanslagplegers/ wensstiefmoeders/ kinderroofsters na haar. (Volg mij voor meer stiefmoederverhalen)
Ik gruwel van hoe hardnekkig stiefmoeders zich afzijdig houden in de familierechtspraak, terwijl zij op de achtergrond de katalysator zijn. Ze verwoesten de jeugd van kinderen met hun pure hebzucht. Zo belandden onze kinderen in een eindeloze molen van opdraven bij instanties, rechters en hulpverleners – allemaal ingeschakeld door een jaloerse stiefmoeder. Kinderen worden heen en weer geslingerd, ondervraagd en opgejaagd, terwijl de stiefmoeder zelf veilig achter de schermen blijft staan. Stiefmoeders presenteren zich zelfs als slachtoffer, omdat ze het zo moeilijk hebben. Media of winkeliers die het voor deze vrouwen opnemen, gaan bij mij ook meteen in de ban. Evenals kinderen die heulen met hun stiefmoeders. Heb je dan helemaal geen fatsoen naar je eigen moeder? Ik heb een diepe hekel aan stiefmoeders in combinatie met gescheiden vaders. Ik heb uitgezocht welke bedrijven van zulke koppels zijn. Dat is niet moeilijk – je vraagt het aan een AI en je krijgt de namen van kapot gemaakte ondernemersfamilies. Ik wil mijn geld er niet aan besteden. Ik doe alleen zaken met familiebedrijven. Betrouwbare familiemensen=Betrouwbare bedrijven.
Van die vrouwen die glimlachend het nest inpikken dat een andere vrouw jarenlang heeft gebouwd. Van die ruggegraatloze vaders die hun eigen vlees en bloed verkwanselen voor een beetje aandacht en seks. Ik haat ze.
Volg mij voor meer stiefmoeder verhalen.
