Zoals het nu gaat is het niks. Moeders worden uit hun gezin verstoten. Zonen vegeteren in de stiefmoederanus en hebben maar 1 doel: de kleinkinderen ook in haar anus proppen.
In het Groningen waar ik opgroeide, was het moederschap heilig. De moeder vormde het hart van het huis: zij voedde, troostte, waakte en hield alles bij elkaar. De man beschermde, voorzag en liet haar de kern zijn. Vandaag de dag is die realiteit is omgedraaid. De man heeft zijn schild neergelegd. Hij dient niet langer als beschermer van de moeder-kindband, maar concurreert met haar om de kinderen. Systemen duwen naar stiefmoederschap, co-ouderschap, meerouderschap.
In Groningen worden kinderen van gescheiden ouders doorverwezen naar stiefmoeder Ngo Villa Pinedo en PsyNed, die de junk science ouderverstoting aanhangt. Ouderverstoting is een hoax van stiefmoeders, die het kind niet te pakken kunnen krijgen.
In de afgelopen 60+ jaar is alles gekanteld. Hier de belangrijkste veranderingen die moeders hebben geraakt:
1998
Automatisch gezamenlijk ouderlijk gezag na scheiding. Moeders verloren vaak exclusieve zeggenschap; vaders kregen gelijke rechten.
2008
Kindgebonden budget gekoppeld aan verblijfplaats kind. Financiële prikkel voor stiefmoeders/ kinderroofsters.
2023 en verder
Gezamenlijk gezag bij erkenning ongehuwde partners. Voorstel draagmoederschapswet en meerouderschap-discussies maken biologische moeder optioneel.
Ik noem dit alles liever kinderroof door lieden die andervrouws kind claimen.
Waarom zou een moeder dan nog vasthouden aan een illusie van gezamenlijkheid? Alle wetten zijn nu anti moeder. Geen wonder dat de bevolking krimpt. De EU ziet wanhopig de oplossing in immigratie.
Alleenstaand moederschap biedt: Autonomie – geen inmenging van vaders en geen stiefmoeders voor kinderen. Zoals het eeuwenlang is geweest.
De moeder-kindrelatie blijft puur en centraal, een veiliger hechting.
De man is nu overbodig, dankzij wetten die iedereen rondom de vader inclusief wil maken.