De verdwijning van de moeder uit het gezin
Ik ben het levende bewijs dat een moeder uit haar eigen gezin moet verdwijnen terwijl ze nog leeft. Mijn voormalige echtgenoot maakte gebruik van zijn ouderschapsrechten om mijn gezin aan een stiefmoeder toe te bedelen. Wat mij opvalt, is dat ik daarbij steeds verder uit het verhaal ben geschreven.
Ik heb hem wel eens gebeld met de vraag: “Kan jij mij nou niet eens een beetje helpen het contact met mijn zoon te herstellen?” Zijn antwoord was kort. “Nee Gea. Na alles wat jij gedaan hebt.” Dat is het probleem met intieme terreur, iedereen kent de beschuldigingen. Niemand kent de feiten.
De mannen van mijn gezin willen niet met mij praten, maar wel over mij. Mijn voormalige echtgenoot schreef brieven over mij naar iedereen, maar verwaarloosde mij en onze kinderen. Hij verbond mijn kind aan een stiefmoeder en haar dochter, terwijl zijn eigen moeder en zus nog leefden. De band tussen ouder en kind ontstaat niet vanzelf. Die wordt gesmeed door de andere ouder. Een intieme terrorist verwoest die band tussen moeder en kind. Mijn zoon verloor een deel van zijn eigen geschiedenis.
Ik wilde mijn dochter onze familietafel geven. Ik zie ze nog zitten in hun kinderstoeltjes. Alleen kregen wij hem niet van mijn appartement naar haar woning op vierhoog. Geen auto. Geen mankracht. Dus zette ik de tafel op Marktplaats.
Terwijl ik die advertentie maakte, dacht ik: dit is eigenlijk het hele verhaal in het klein. De mannen van mijn gezin dienen een stiefmoeder en haar dochter.
☕ Waardeer je mijn reis- en moekeglow blogs?
Een bijdrage voor webhosting of koffie onderweg is welkom.
G.J. Kramer • NL30INGB0007284374
