Intieme terreur in het familierecht
Hoe het systeem moeders kapot maakt en kinderroof mogelijk maakt

Samenvatting
Intieme terreur begint na de geboorte van het eerste kind. Sommige kinderen worden al in de buik door vader mishandeld. De vader gebruikt de kinderen om de moeder kapot te maken, met hulp van een stiefmoeder en de schoonfamilie. Het Nederlandse familierecht kijkt de andere kant op en geeft de vader een makkelijke stoel. Ondertussen krijgen projecten die stiefmoeders steunen subsidie van de overheid. Dit paper laat zien hoe dat werkt en waarom het zo fout is.

1. Wat is intieme terreur?
Intieme terreur, ook wel dwingende controle genoemd, is geen één keer slaan of schelden. Het is een patroon. Een man probeert de vrouw helemaal onder controle te houden: door isolatie, dreigementen, vernedering via de kinderen.
De ex-man laat een stiefmoeder de moederrol inpikken. Hij hoeft zelf weinig te doen. Hij geeft zijn vaderrechten aan haar. Hij leunt achterover terwijl anderen de echte moeder afmaken.

2. Het LINDA-onderzoek
Vorige week (16 april 2026) kwamen LINDA. en Hart van Nederland met een groot onderzoek.
38% heeft ruzie in de relatie door de schoonfamilie.
36% noemt de schoonmoeder de grootste bemoeial.
Vooral vrouwen (41%) hebben hier last van. Dat is de lichte versie: bemoeienis en irritatie. Voor veel moeders wordt het veel erger.

3. Mijn eigen ervaring
Ik ben een vrouw van 64 en ik heb het zelf meegemaakt.
Mijn kinderen en kleinkinderen zijn gejat langs de man. Een stiefmoeder en de schoonfamilie hebben de moederrol overgenomen.
Een schoonzus die homeopaat is, ging zonder mijn toestemming mijn zieke kind behandelen. Een andere schoonzus ging zonder mijn toestemming met mijn kinderen op vakantie. Een stiefmoeder ontvoerdde mijn kinderen dagenlang. Ze richtten zich tot de vader om mijn kinderen te bezitten. Ik ben bedreigd door een ingehuurde commando. Alle aangiftes die ik deed, verdwenen in de shredder. Telkens als ik hulpverleners om hulp vroeg, werd ik de deur gewezen. De vrouwen om de vader heen maakten mij als moeder van zijn kinderen kapot. De vader deelde mijn kinderen uit als snoepjes en justitie keurde het goed. Dit was zijn controle over mij via de kinderen en hij genoot er van. Plegers van intieme terreur gebruiken hun kind namelijk als pion om hun ex-partner kapot te maken. Het heeft niets te maken met de liefde die een vader voelt voor zijn kind. Het familierecht keek toe en zei: “Vaders en familie zijn belangrijk, mevrouw. In het belang van het kind moet het kind met iedereen kunnen omgaan en u moet dat faciliteren.” Twintig jaar later heb ik niks meer, dankzij deze zieke attitude die moederlevens verwoest. 

4. Erkenning door de overheid – voor mij te laat
Het Ministerie van Justitie en Veiligheid noemde intieme terreur in maart 2026 zelf “een blinde vlek in het familierecht”.
In het verhaal “Intieme terreur – een blinde vlek in het familierecht” erkennen ze dat het rechtssysteem te vaak doet alsof het om een gewone vechtscheiding gaat, terwijl er een patroon van controle via de kinderen bestaat. In landen als Canada en Engeland zijn ze veel verder. In Canada is dwingende controle sinds 2021 expliciet opgenomen in de echtscheidingswet en wordt het via Bill C-16 strafbaar gesteld. Daar moeten rechters dit patroon meenemen bij beslissingen over kinderen. Nederland loopt hier nog jaren achter. Reken maar niet dat ik excuus krijg of dat een instantie mij nu gaat helpen. Maar de erkenning is een begin voor toekomstige moeders. 

5. Subsidies aan stiefmoeders en samengestelde gezinnen
Terwijl moeders zoals ik worden uitgewist, geeft de overheid subsidie aan projecten die stiefouders helpen.
Het Windesheim-onderzoek “Ondersteuning van (stief)ouderschap in samengestelde gezinnen” krijgt 7 ton RAAK-PRO subsidie. Ze ontwikkelen trainingen en hulp voor stiefmoeders. Ze maken het makkelijker om de rol van de echte moeder over te nemen.
Dat klopt niet. Belastinggeld wordt gebruikt om het patroon van moeder-uitwissen makkelijker te maken, terwijl de echte moeders geen bescherming krijgen.

6. Het is oorlog tegen moeders en haar kinderen worden begeerd. De haat naar moeders van jaloerse vrouwen, mogelijk gemaakt door vaders is onverdraaglijk. 
Het familierecht doet nog steeds alsof elke scheiding een normale vechtscheiding is tussen twee gelijkwaardige ouders.
Het houdt vast aan “gezamenlijk gezag” en “contact met familie”, ook als de vader via de kinderen intieme terreur pleegt.
De vader krijgt een comfortabele positie. Hij besteedt zijn vaderrechten uit aan jaloerse vrouwen. De stiefmoeder en schoonfamilie doen het vuile werk. De moeder wordt afgebroken. Dit is kinderroof met een stempel van de overheid.

7. Wat moet er veranderen?

Vaders veel minder belangrijk maken.
Intieme terreur na de geboorte van kinderen moet expliciet worden erkend als huiselijk geweld.
Veiligheid van moeder en kinderen moet belangrijker zijn dan contact met de vader.
Aangiftes van bedreiging moeten serieus genomen worden.
Subsidies aan projecten die stiefmoeders helpen de moederrol over te nemen, moeten stoppen.
Rechters en hulpverleners moeten beter opgeleid worden over dwingende controle.

Conclusie
Intieme terreur via de kinderen is een stille kinderroof. Het familierecht stimuleert dit patroon door vaders op te hemelen en moeders geen bescherming te bieden. Subsidies aan stiefouderprojecten maken het alleen maar erger. Binnen dit systeem is een vader in het gezin onhoudbaar. Het is oorlog tegen moeders en haar kinderen worden geroofd. Dit is niet eerlijk en dit moet stoppen.
Moeders verdienen bescherming.
Kinderen en kleinkinderen verdienen hun echte moeder en oma. 
En het familierecht moet ophouden met wegkijken.