Reisweek 29 | Omwegen
Deze week begon in de trein naar Meppel en eindigde op een doodlopend weggetje bij Antum.
In Meppel flaneerde ik door de winkelstraten. Dit jaar word ik 65 en ik wilde mezelf een cadeau geven. Ik kocht een zilveren collier dat ik hopelijk nog jarenlang zal dragen. De bedoeling is om het langzaam te vullen met bedels. Ik begin met een kruisje. Hoop, Geloof en Liefde vind ik ook mooie symbolen. Ik twijfelde tussen een lengte van 55 en 60 centimeter. Uiteindelijk wist ik het meteen toen ik de juiste lengte om had.
Later in de week stapten Kora Koresma en ik in de auto om te gaan broezn. Ezinge, Antum en Garnwerd stonden op het programma. We namen de kleine weggetjes, stopten waar het mooi was en maakten foto’s alsof we alle tijd van de wereld hadden.
Wij geloven heilig in Groningse omwegen.
“Wie pakkn ook de lopt deud weggetjes dei hailemoal nait deud loppm.”
Vrij vertaald: wij nemen ook de doodlopende weggetjes die helemaal niet doodlopen.
Ik heb eigenlijk nog nooit zo’n mooi bruggetje gezien als in Feerwerd. Het leek alsof het speciaal voor één boerderij was gebouwd, midden in het landschap.
En die Groningse luchten… daar raak ik nooit op uitgekeken. Elk kwartier lijken ze weer een ander schilderij te maken.
Onderweg kreeg ik ineens oog voor de buurtschapsbordjes. Voor een locatieverzamelaar zijn dat kleine schatten. Deze dag voegden we er vier toe aan de verzameling.
