Terherne – de vrouw in het roeibootje

Gisteren was ik in Friesland. Bolsward en Terherne.

Daar ben ik ooit geweest met ons gezin.
Onze zoon was vier, onze dochter één.
Onze zeilboot lag in de sloot langs de weg.

Er was een vrouw met een klein roeibootje.
Zij nam onze zoon mee.
Wij stonden aan de kant en keken toe.

Te ver

Ze ging te ver.
Ze roeide maar door, lachend.
Ik zie ze nog zitten: zij lachend aan de riemen, mijn kleine jongen met de rug naar ons toe.

Ze voer het zeegat uit.
Er stond veel wind.
Onze zoon had geen zwemdiploma en geen zwemvest.

Ik begon te roepen dat ze terug moest komen.
Gelukkig luisterde ze.
Ze bracht hem veilig terug aan de kant.

Later

Jaren later is die vrouw om het leven gekomen.
Haar auto reed het kanaal in.
Als kind was ze zelf al eens aan de verdrinkingsdood ontsnapt.

Gisteren dacht ik weer aan haar lachende gezicht.
En hoe gedreven ze van ons weg roeide, daar in Terherne.

Gea Kramer, Groningen