Wij waren een mooi gezin. Wij zijn kapot gemaakt door intieme terreur en de stiefmoeder-epidemie — volgens mij de kinderroof van onze tijd.
De hel brak open toen we na jaren werken alles hadden opgebouwd: een vrijstaand huis met tuin rondom, een zeilboot, studie afbetaald, goede banen en twee gezonde blonde, blauwogige kinderen. Een koningskoppeltje. Ik dacht dat iedereen ons dat gunde. Nu weet ik beter.
Ons succesvolle gezin wekte zoveel jaloezie op dat vrouwen mij de tent uit vochten — door mijn man seks aan te bieden. Ze wilden mijn positie in het gezin + mijn leuke lieve slimme mooie kinderen. Wensstiefmoeders slepen kinderen niet aan hun benen het huis uit. Ze winnen vaders voor hun team. Sinds adoptie onmogelijk is gemaakt, is dit de nieuwe vorm van kinderroof naar mijn smaak. Onder het mom van vaderrechten wordt het afgunstige vrouwen wel heel gemakkelijk gemaakt om gratis aan een gezin te komen, die een moeder met bloed, zweet en tranen heeft opgebouwd.
Intieme terreur + stiefmoeder epidemie = 2 giffen die blenden
Vaders staan onder grote druk. Iedereen adviseerde mijn man voortdurend ons te verlaten. Mensen houden er niet van, als je succes hebt. Er veranderde iets essentieels onze rela toen hij de opdracht kreeg mijn kinderen en mijn moederrol aan jaloerse vrouwen over te dragen. Hij zat nu in hun team. Hij schreef bezorgde brieven aan mijn familie met het verzoek om mij een beetje in de gaten te houden. God mag weten wie hij nog meer aangeschreven heeft. (isoleren) Hij zette de kinderen van 12 en 9 alleen op de trein Harlingen-Groningen om mij te raken (emotionele chantage via de kinderen).
De rechtspraak maakte het mogelijk
Steeds werd dit een vechtscheiding genoemd, terwijl een rechter in de recente uitzending van KRO Pointer toegaf: vechtscheidingen bestaan niet. Het is een ongelijke machtstrijd — intieme terreur. De voorbode van femicide. Vaak ben ik bang geweest voor mijn kinderen. Intieme terreur is een instrument voor mannen die niet zichtbaar willen slaan. Ik ben al een week hartstikke ziek van deze erkenning uit de rechtspraak. Het is faciliteren van stiefmoeders boven moeders, ik denk dat die hype nu wel langzaam tot stilstand komt. Voor kinderen is het afschuwelijk om onveilig op te groeien bij een moeder wiens leven voor hun ogen verwoest wordt. Dit is het doel van intieme terreur, de kinderen te laten overlopen.
Mijn kracht
Ik durf dit op te schrijven omdat sinds 2000 alleen heb gestaan en een dossier heb opgebouwd sinds 1990, voor het geval het tij zou keren. En dit is nu aangebroken. Er is erkenning voor beroofde moeders als ik. Al die tijd ben ik overeind gebleven. Dat is mijn kracht geworden. Want ik heb maar 1 leven en daar wil ik van genieten. Ik heb altijd levenslust gehad.
Aan alle moeders die dit herkennen wil ik zeggen, treedt met je verhaal naar buiten. De tijd is nu.
Mijn kinderen zijn nu volwassenen met een eigen leven. Dit is mijn verhaal, niet dat van hun.
onZE KinDEReN
De stiefmoeder van mijn zoon heeft zelfs zijn foto op haar nachtkastje staan. In hun eigen sociale omgeving spreken ze van oNS gEZin met 5 kinderen. Maar dat zijn mijn kinderen! Nergens word ik erkend als moeder.
Onlangs uitte de Raad van Europa, die toeziet op de naleving van mensenrechten en het Verdrag van Istanbul, forse kritiek op de Nederlandse aanpak.
Intieme terreur is dwingende controle, coercive control, post-separation abuse, psychologische terreur, emotionele mishandeling, gaslighting, manipulatie en isolatie, emotionele chantage, kinderen als wapen gebruiken, reactieve mishandeling, indirecte bedreiging.